Metody leczenia łysienia zależą w pierwszym rzędzie od przyczyn jego powstania. Musimy już raz na zawsze pożegnać się z powszechnym jeszcze przekonaniem, że łysienie dotyczy tylko mężczyzn w średnim wieku i jest wynikiem nadmiaru testosteronu. Takie mniemanie jest oparte na półprawdach i z medycznego punktu widzenia dawno już nieaktualne. Dziś trzeba uczciwie stwierdzić, że łysienie dotyka wiele osób niezależnie od wieku i płci. Jednak nie jest to łysienie o jednakowej etiologii ani też przebiegu. O ile w niektórych przypadkach dostępne metody leczenia łysienia mają jedynie poprawić wygląd, gdyż łysinie nie zagraża bezpośrednio zdrowiu, o tyle w innych metody leczenia łysienia będą bardziej radykalne, a u ich fundamentu będzie leżało zwalczenie pierwotnej choroby leżącej u podstaw nadmiernego wypadania włosów.

Leczenie mężczyzn

Ironia losu polega na tym, że łatwiej doradzać mężczyznom metody leczenia łysienia niż kobietom. Mimo, iż do niedawna uważano, że łysienie typu męskiego jest nieuniknione i nie pomagają tu żadne metody leczenia łysienia, to obecnie uzyskuje się całkiem niezłe wyniki w tym zakresie.

Przełomem okazało się odkrycie rzeczywistej przyczyny łysienia androgennego. Jest nią nie tyle sam testosteron, jak przez lata sądzono, co raczej jego bardziej agresywna forma DHT. Wszystkiemu zaś winne są enzymy 5alafa-reduktaza, zmieniające testosteron właśnie w ten związek. DHT atakuje i niszczy cebulki włosowe. Zła dieta i brak ruchu jeszcze pogarszają sprawę, a trudno ukryć, że właśnie tak żyje wielu współczesnych mężczyzn. Tak więc skuteczne metody leczenia łysienia muszą opierać się w tym wypadku o procesy hamujące powstawanie DHT lub też ograniczeniu jego wpływu na mieszki włosowe.

Okazało się, że minoxidil działa na oba te sposoby. Jednocześnie zmniejsza konwersję testosteronu w DHT i hamuje wpływ tej substancji na cebulki włosowe. Można więc uznać, że współczesne metody leczenia łysienia androgennego opierają się na minoxidilu. Za skuteczne uważa się preparaty zawierające ten skalnik w stężeniu 5%. Właśnie takich preparatów należy szukać w aptekach oraz sklepach internetowych.

Trzeba jednak być ostrożnym i wybrać się na badanie do lekarza. Może się bowiem okazać, że u podstaw łysienia leży jakaś poważniejsza choroba, a nie tylko aktywność DHT. Tak, jak zostało zaznaczone na wstępie – łysienie może mieć wiele przyczyn.

Leczenie kobiet

Minoxidil stosuje się nie tylko w przypadku łysienia androgennego. Także metody leczenia łysienia o innym podłożu często sięgają po preparaty zawierające ten składnik. Jednak z racji, że często mamy do czynienia w przypadku łysienia u kobiet z wieloma innymi czynnikami niż tylko aktywność hormonalna, również metody leczenia łysienia są bardziej złożone.

W bardzo nielicznych wypadkach może chodzić o dokładnie tę sama przyczynę, która występuje u większości mężczyzn. Niektóre panie mają zbyt dużo testosteronu i procesy uszkadzania mieszków włosowych przebiegają tak samo. Z doniesień różnych organizacji prozdrowotnych wiadomo, że problem się nasila. Do niedawna nadmiar testosteronu występował u kobiet marginalnie, dziś diagnozuje się go u coraz większej liczby pacjentek. Nie chodzi tu już tylko o zwyczajne metody leczenia łysienia, lecz zwalczanie sporej liczby zaburzeń związanych z tą przypadłością. Rozchwianie gospodarki hormonalnej nie tylko owocuje nadmiarem włosów na twarzy, czy piersiach lub ich wypadaniem na głowie, ale całą gamą innych powikłań. Nie wiadomo co stoi u podstaw nasilania się występowania tego schorzenia. Najbardziej prawdopodobne są przyczyny żywieniowe. Zbyt dużo chemikaliów w żywności oraz tuczenie zwierząt rzeźnych przy pomocy hormonów.

U sporej liczby kobiet należałoby ograniczyć metody leczenia łysienia do zalecania, aby się prawidłowo odżywiały. Wypadnie włosów może być wprost powiązane ze stosowaniem nierozsądnych diet odchudzających. Brak składników odżywczych szybko daje znać o sobie i pogarsza się stan skóry, paznokci i włosów.

Pozostaje jeszcze łysienie plackowate albo bliznowaciejące. W tym wypadku metody leczenia łysienia musi już określić lekarz. Często również stosuje się minoxidil, ale oprócz niego także antybiotyki, a czasem zastrzyki sterydowe podawane w zajęte chorą miejsca. Jeszcze inne metody leczenia łysienia to fotochemioterapia połączona z lekami doustnymi. Nierzadko dołącza się do takiego leczenia suplementację minerałami i witaminami.

W pewnych okolicznościach wskazana jest także pomoc psychoterapeuty. Nie tylko dlatego, iż łysienie może niekorzystnie wpłynąć na równowagę psychiczną pacjenta, ale także z powodu tego, iż w wielu przypadkach podejrzewa się psychiczne podłoże chorób wywołujących nadmieniane wypadanie włosów. Dobrze jest więc przełamać lęk przed wizytą u tego specjalisty i skorzystać także z jego pomocy.

4,82_S

Podobne artykuły:

1. Leczenie łysienia androgenowego mężczyzn i kobiet

Dlaczego powinniśmy wiedzieć, jak rozpoznać łysienie plackowate?

W przypadku łysienia plackowatego o skutecznym leczeniu w dużej mierze przesądza szybka diagnoza tego schorzenia. Choroba może mieć bardzo gwałtowny przebieg, jej leczenia nie ułatwia zaś i to, że istnieje więcej niż jednak przyczyna jej pojawienia się u pacjenta. Chory, który nie przekreśla szans na całkowity powrót do zdrowia powinien dysponować umiejętnością odróżnienia łysienia plackowatego od innych schorzeń objawiających się utratą włosów, to zaś będzie możliwe jedynie wówczas, gdy opanuje sztukę rozpoznawania objawów, które są najbardziej charakterystyczne dla tej choroby.

Najważniejsze objawy

Pacjenci, których poddaje się kuracji mającej na celu zniwelowanie przyczyn i skutków łysienia plackowatego mają bardzo zróżnicowane doświadczenia związane z pierwszymi objawami i przebiegiem choroby. Pytani o pierwsze jej symptomy zazwyczaj mówią jednak o pojawieniu się jednego lub kilku ognisk łysienia w obrębie skóry głowy. Poważnym utrudnieniem może być to, że w początkowej fazie rozwoju choroby nie jest łatwo dostrzec jej ogniska. Niektórzy pacjenci skarżą się co prawda na swędzenie w tych okolicach skóry głowy, w których przestają rosnąć włosy, nie brakuje jednak również chorych twierdzących, że nie zaobserwowali u siebie żadnych sygnałów świadczących o tym, że ze skórą ich głowy dzieje się coś złego. Znacznie częściej niż sami pacjenci pierwsze ogniska chorobowe znajduje fryzjer. Dziś, gdy o problemie łysienia plackowatego mówi się już głośno, nie musimy obawiać się o to, że zachowa tę informację dla siebie, powiadomieni przez niego o zaobserwowanym problemie nie powinniśmy zaś zwlekać z wizytą u dermatologa. Dermatolodzy, których pyta się pierwsze objawy łysienia plackowatego walczą zresztą z przekonaniem, że jest to problem dotyczący wyłącznie skóry głowy. Wielu ich pacjentów zgłasza się do nich z problemem zaniku owłosienia w miejscu, w którym do niedawna pojawiał się zarost, a pierwsze objawy łysienia plackowatego mogą pojawić się praktycznie w każdym miejscu naszego ciała, w którym występuje owłosienie. Pierwszy etap choroby trwa zazwyczaj od trzech do dziewięciu miesięcy, a sam rozwój schorzenia uzależniony jest od indywidualnych cech pacjentów. Tempo postępowania choroby jest zróżnicowane, a w omawianym tu okresie pojawiają się zazwyczaj kolejne płaty skóry pozbawione owłosienia. Niekiedy problem rozwiązuje się samoistnie, a pozbawione owłosienia płaty skóry w ciągu kilku tygodni samoczynnie zarastają włosami, znacznie częściej mamy jednak do czynienia z postępowaniem choroby. Sygnałem alarmowym dla pacjenta może być i to, że skóra miejscach pozbawionych chorobowo owłosienia staje się błyszcząca, dziwnie gładka i lekko pobladła.

Mniej typowe objawy łysienia plackowatego

O objawach łysienia plackowatego często mówi się wyłącznie w odniesieniu do skóry głowy, dermatolodzy coraz częściej zwracają jednak naszą uwagę na to, że pierwszych symptomów choroby można szukać na całym ciele pacjenta. O stanie jego zdrowia wiele powiedzą nam na przykład paznokcie, jednym z objawów omawianej tu choroby są bowiem drobne wgłębienia na płytce paznokcia rozmieszczone w niewielkich grupach. Wiele kobiet opowiada zresztą, że to nieatrakcyjny wygląd ich paznokci skłonił je do odwiedzenia dermatologa, w czasie konsultacji z lekarzem na jaw wyszło zaś to, że jest to jeden z objawów łysienia plackowatego.

Kiedy spodziewać się łysienia plackowatego?

Wspominaliśmy już o tym, że nie istnieje jedna tylko przyczyna łysienia plackowatego, zajmujący się nim naukowcy są dziś jednak w stanie określić, kiedy powinniśmy spodziewać się największego natężenia tej choroby. Najbardziej zgubna dla skóry głowy okazuje się być zima i wczesna wiosna, osoby zmagające się z łysieniem plackowatym podkreślają zaś i to, że wraz z nastaniem lata objawy chorobowe tracą swoją intensywność. Dermatolodzy zwracają naszą uwagę na to, że miesiącem najtrudniejszym z punktu widzenia chorych może okazać się kwiecień, jeżeli zatem obawiamy się nawrotu łysienia tego typu właśnie w kwietniu powinniśmy poddawać skórę głowy szczególnej kontroli. Bardzo często okazuje się, że szybkie zdefiniowanie objawów charakterystycznych dla tego schorzenia w największym stopniu ułatwia jego leczenie.

5,1 k

Podobne artykuły:

1. Czy można wyleczyć łysienie plackowate?

Na czym polega łysienie androgenowe?

Łysienie androgenowe określane jest również łysieniem typu męskiego (ciekawostką jest, że dotyka ono również kobiety). Przyczyną tego typu wypadania włosów są przede wszystkim androgeny, czyli męskie hormony płciowe. Hormony te, poprzez swoją nadmierną aktywność oddziałują na mieszki włosowe. Gdy do głosu dojdzie enzym 5-alfa reduktaza, wówczas łysienie gotowe. Enzym ten powoduje bowiem przekształcanie męskiego testosteronu w szkodliwy dla mieszków włosowych dihydrotestostreron. Ta odmiana hormonu sprawia, że cebulki włosa zostają osłabione. Jeżeli dodatkowo panowie odziedziczyli w genach wysoką wrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron, wówczas hormon ten staje się przyczyną miniaturyzacji mieszków włosowych, co w konsekwencji prowadzi do ich zaniku. A jak wiadomo – brak mieszków włosowych jest jednoznaczne z trwałą utratą włosów.

Jak przebiega łysienie androgenowe?

Łysienie androgenowe u mężczyzn przebiega w niezwykle charakterystyczny sposób. Dzięki temu można odróżnić inne rodzaje łysienia od łysienia androgennego.

Łysienie typu męskiego ma bardzo długi przebieg. Za początek najczęściej uważa się nieznaczne ubytki włosów w okolicach przedniej części głowy. Mamy wówczas do czynienia z zakolami. Wraz z upływem czasu przerzedzenie włosów staje się widoczne coraz bardziej. Skutkuje to powstaniem tak zwanego „wysokiego czoła”, którą uważa się za kolejną typową oznakę łysienia tego typu. Gdy pojawi się taki objaw, to znak, iż to już ostatni „dzwonek” na rozpoczęcie kuracji przeciwdziałającej łysieniu. Jeżeli oznaki takie zostaną zbagatelizowane, wówczas może nastąpić nieodwracalny proces łysienia. Wówczas łysienie wkracza w zaawansowaną fazę. Objawia się ona całkowitą miniaturyzacją mieszków włosowych. W rezultacie włosów zaczyna ubywać również w części potylicznej oraz na skroniach.

Czym jest skala Norwooda-Hamiltona?

W przypadku łysienia androgenowego bardzo często można spotkać się z pojęciem skali Norwooda-Hamiltona. Jest to stworzony schemat łysienia androgenowego, przebiegającego u mężczyzn.

Skala ta została stworzona w 1975 roku przez dermatologa Norwooda, który podczas swoich prac opierał się na pracy Hamiltona. W ten sposób powstał „wzór” łysienia przebiegającego u mężczyzn, a spowodowanego działalnością androgenów. Łysienie androgenowe typu męskiego zostało podzielone na dwie grupy. Wyróżnić można typ regularny oraz typ A.

Łysienie typu regularnego to łysienie, którego cechą charakterystyczną jest łysienie, które początek bierze na dwóch różnych obszarach (na przykład na skroniach oraz na czole). Następnie następuje „zlanie się” tych obszarów.  Z kolei typ A charakteryzuje się łysieniem „od tyłu do przodu”.

Na ogół przyjmuje się, że mężczyzna, który zaczyna łysieć, należąc do klasy łysienia III (głębsza recesja owłosienia w rogach, dalsza frontowa recesja), wówczas przechodzi stopniowo do kolejnych klas: IV (powiększanie się ciemienia, dalsza utrata włosów z przodu), V (pas oddzielający dwa obszary staje się węższy i rzadszy) i tak dalej. Rzadko kiedy zdarza się, by mężczyzna zaczynając w klasie II (łagodna recesja wzdłuż przedniej linii włosów) przechodził następnie do klasy VI (przedni oraz wierzchołkowy obszar łysienia łączy się, tworząc jeden obszar o znacznych rozmiarach) lub VII (linia włosów  pozostaje tylko nisko z tyłu, natomiast włosy w stałym obszarze mogą być rzadkie). Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, wówczas taki objaw określa się mianem „rozproszonego typu łysienia”.

Skala Norwooda-Hamiltona znacznie ułatwia odnalezienie własnego wzoru łysienia. Taka skala jest niezwykle pomocna, jeśli chodzi o znalezienie przebiegu łysienia, które ewentualnie mężczyźni mogą dziedziczyć. Wówczas wystarczy porównać istniejące typy i klasy łysienia, by móc stwierdzić w jaki sposób i my łysieć będziemy. Okazuje się bowiem, że dziedziczność ma ogromny wpływ na wzmożoną utratę włosów typu androgenowego.

Jeżeli wcześnie zdiagnozujemy fazę łysienia, wówczas istnieje szansa, że zapobiegniemy dalszemu rozwojowi schorzenia. Wystarczy, że zastosujemy odpowiednie specyfiki, zawierające w swoim składzie między innymi: minoxidil czy finasteryd.

Warto na koniec dodać, że łysienie androgenowe, choć występuje również u kobiet, przebiega zupełnie inaczej. „Męska” skala Norwooda-Hamiltona raczej pań nie obejmie.

4,6 k

Podobne artykuły:

1. Leczenie łysienia androgenowego mężczyzn i kobiet

Dlaczego panie tracą włosy?

Za łysienie kobiet najczęściej odpowiada testostoron, a ściślej jego pochodna – dihydrotestostoron (DHT), czyli tak samo jak u mężczyzn. Androgeny w niewielkich ilościach są wydzielane przez jajniki i korę nadnerczy. Taki typ łysienia nazywamy androgenowym lub męskim. Spotyka 20 – 60% kobiet przed 60 rokiem życia, a może dotyczyć nawet dwudziestoletnich dziewczyn, choć najwięcej jest kobiet w okresie menopauzy. Ponieważ w organizmie kobiety nie ma zbyt wiele testosteronu, toteż nie dochodzi do całkowitego wyłysienia. Mieszki włosowe znajdujące się na głowie są bardzo wrażliwe na działanie dihydrotestosteronu, który sprawia, że ulegają one miniaturyzacji. Włosy z tak uszkodzonych mieszków wyrastają coraz słabsze, cieńsze i krótsze, a po pewnym czasie przestają rosnąć. DHT ponadto skraca czas anagenu, czyli wzrostu włosa, a wydłuża czas powstawania nowego włosa.

Najbardziej wrażliwe na DHT mieszki włosowe znajdują się w kątach czołowych (zakola) oraz na szczycie głowy. U kobiet przerzedzanie włosów występuje w tych miejscach, podobnie jak u mężczyzn. Częściej jednak utrata dotyczy włosów na 2 – 3 cm nad linią czoła, a zaczyna się od szerszego przedziałka, na co powinniśmy zwrócić uwagę przy czesaniu.

Łysieniu androgenowemu może towarzyszyć hirsutyzm, czyli nadmierne owłosienie na innych częściach ciała, np. na brodzie czy nad górną wargą.

Jak powstrzymać łysienie androgenowe kobiet?

Zaleca się przeprowadzenie specjalistycznych badań, które pozwolą ocenić stan włosów. Leczenie powinno się zaczynać jak najwcześniej. To gwarantuje nie tylko powstrzymanie wypadania włosów, ale też ich odrost. Kobiety są tu w lepszej sytuacji niż mężczyźni. Dzięki terapii mogą odzyskać gęstą fryzurę.

Stosuje się kurację preparatami z minoxidilem lub aminexilem.

Minoxidil występuje w stężeniu 2 lub 5%, przy czym nie obserwuje się, by lek o większym stężeniu substancji czynnej był bardziej skuteczny. Natomiast niższe stężenie pozwala na uniknięcie lub zmniejszenie niepożądanych skutków ubocznych takich jak podrażnienie skóry, zapalenie skóry lub pojawienie się owłosienia na twarzy.

Pozytywne rezultaty kuracji są widoczne po kilku miesiącach stosowania leku, kiedy to 2 razy dziennie preparat jest wmasowany w skórę głowy. Po tym czasie następuje faza stabilizacji, korzystne zmiany nie przebiegają już szybko.

Aminexil jest podobnym w budowie i działaniu lekiem. Hamuje on proces włóknienia okołomieszkowego, dzięki czemu nie dochodzi do wypadania włosów. Preparaty z zawartością aminoxilu zaleca się stosować 2 razy w roku przez 2 – 3 miesiące.

U pań powstrzymanie łysienia następuje też na skutek leczenia hormonami.

Do mycia osłabionych i wypadających włosów zaleca się szampon leczniczy z formułą anty – DHT. Jego działanie polega na niedopuszczaniu dihydrotestosteronu do mieszków włosowych. Dzięki temu mieszki zostają zachowane w dobrym stanie, więc wydaja na świat kolejne włosy. Te zminiaturyzowane ulegają z czasem powiększeniu, dzięki czemu można odzyskać dawną gęstość włosów.

Łysienie u kobiet po porodzie

Nie każda młoda mama spodziewa się, ze po kilku miesiącach po porodzie zacznie tracić włosy, toteż gdy zauważa ich przerzedzanie, a  ubytek  może dotyczyć nawet 50% włosów, zaczyna się niepokoić swoim wyglądem. Tymczasem nie jest to powód do zmartwienia, a problem rozwiąże się sam, bez konieczności leczenia. Wypadanie włosów zwykle ustępuje po 3 – 6 miesiącach. Dlaczego tak się dzieje? Otóż jest to łysienie pozorne i odwracalne. W okresie ciąży na skutek zwiększonej ilości estrogenów włosy zostały wzmocnione, przedłużył się okres wzrostu, włosy nie wypadały, nawet te, dla których przyszedł czas na zakończenie żywota. Natomiast, gdy po porodzie poziom estrogenów znacznie się obniżył, wypadają te włosy, których żywot został przedłużony i te, na które właśnie przyszła pora. Dlatego w krótkim czasie ubywa dużo włosów. Poza tym w organizmie karmiącej matki znajduje się dużo prolaktyny – hormonu, który wywołuje laktację, ale też powoduje wypadanie włosów.

W okresie karmienia nie wolno stosować środków na porost włosów, należy więc spokojnie poczekać aż sytuacja się znormalizuje i włosy odzyskają gęstość sprzed ciąży. Natomiast można wzmocnić włosy i przyspieszyć ich odrost dzięki diecie. Włosy najbardziej potrzebują takich mikroelementów jak żelazo, miedź i cynk. Te pierwiastki znajdują się w czerwonym mięsie i podrobach, zwłaszcza zdrowa jest wątróbka, także w mleku i jego przetworach, kakao, fasoli białej, soi, orzechach, marchwi, sałacie, cytrusach, suszonych owocach. Zdrowa dieta posłuży nie tylko włosom, ale wzmocni cały organizm.

5,0 k

Brak podobnych artykułów.

Testosteron w natarciu.

W dawnych czasach łysienie u mężczyzn uważano za przejaw mądrości, bądź głupoty, pełni męskich sił bądź wstydliwej słabości – zależnie od kultury i przesądów. Dziś wiemy na pewno, że podłoże wypadania włosów jest czysto fizjologiczne i nie ma związku z dobrymi ani złymi cechami charakteru, inteligencją ani przekonaniami. Spośród wszystkich tradycyjnych sądów i opinii na temat łysienia, prawdziwe są te o dziedziczności tendencji do wypadania włosów i o tym, jak włosy wypadają. Oglądając stare zdjęcia ojca czy dziadków, możesz zauważyć, że ich włosy układały się podobnie jak dziś Twoje. Jeśli masz problem z łysieniem – zapewne zauważysz także, że mężczyźni z Twojej rodziny mieli podobne „zakola”. Nauka wyjaśniła to zjawisko, badając przyczyny łysienia. Jak wiadomo, pod powierzchnią skóry głowy znajdują się mieszki włosowe, swoiste „fabryki”, w których powstają zawiązki włosów, później włosy rosną aż wreszcie wypadają, zastępowane następnymi – jeśli tylko mieszki włosowe funkcjonują poprawnie. Ich pracę może zaburzyć pochodna testosteronu, aktywna forma tego hormonu – dihydrotestosteron (w skrócie DHT). Jest ona obecna w organizmie dorosłego mężczyzny i pełni kluczową rolę w gospodarce hormonalnej. Niestety, drobne niedoskonałości męskiego ciała mogą powodować, że DHT wywoła przerost prostaty lub łysienie. Przyjrzyjmy się mieszkom włosowym – u łysiejących mężczyzn, są one nadwrażliwe na aktywną formę testosteronu. Pod jej wpływem, produkują coraz słabsze i cieńsze włosy, aż wreszcie ich aktywność ustaje. Jak łatwo się domyślić, nadwrażliwe mieszki włosowe znajdują się głównie w czołowej i ciemieniowej części głowy.

Przywrócenie równowagi, czyli stop łysieniu.

Na szczęście reakcja chemiczna, która prowadzi do przemiany niezbyt aktywnego testosteronu w silnie działający DHT, zachodzi „miejscowo” w tkankach organizmu. To pozwala ograniczyć wpływ DHT na mieszki włosowe, nie zaburzając np. funkcji seksualnych organizmu. Tak działa nowoczesny preparat Procerin. Zawiera precyzyjnie dobrane składniki pochodzenia naturalnego, w bezpiecznych dawkach. Działa on kompleksowo, zarówno ograniczając „produkcję” DHT w otoczeniu mieszków włosowych jak i stymulując je do tworzenia silnych i zdrowych włosów. Procerin dostępny jest w postaci doustnie przyjmowanych kapsułek oraz pianki Procerin XT, przeznaczonej do wcierania we włosy. Taka kuracja daje rezultat u 9 na 10 mężczyzn – łysienie zostaje zatrzymane, a włosy stopniowo zaczynają rosnąć nawet w partiach głowy, które uległy wyłysieniu.

Regeneracja włosów – opinie użytkowników Procerinu.

Procerin jest preparatem przeznaczonym wyłącznie dla mężczyzn, jednak o jego skutecznym działaniu mówią także kobiety, przeważnie bliskie osoby tych panów, którym pomógł odzyskać i wzmocnić włosy. Pani Natalia z Krakowa, 33-letnia współwłaścicielka firmy architektonicznej, poradziła rozpoczęcie kuracji swojemu o trzy lata starszemu mężowi: „Karol bardzo się przejmował wypadaniem włosów. Starał się nie pokazywać po sobie, ale widać było, że martwi go widok włosów wypadających przy porannej i wieczornej toalecie. Namówiłam go, żeby stawił czoła problemowi i rozpoczął walkę z łysieniem. Razem znaleźliśmy w internecie autoryzowanego dystrybutora środka Procerin. Do decyzji o zakupie przekonała nas także gwarancja satysfakcji – w przypadku braku efektu, można liczyć na zwrot pieniędzy. Od dziesięciu miesięcy mój mąż stosuje codziennie piankę i zażywa łatwe do połknięcia kapsułki rano i wieczorem. Linia włosów przestała się cofać, a zamiast głębokich zakoli, na czole rosną coraz silniejsze włosy. Karol czuje się pewny siebie w każdej sytuacji.”.

4,05k

Podobne artykuły:

1. Wszystko co chcesz wiedzieć o łysieniu u kobiet.
2. Kultura i medycyna, czyli poszukiwanie sposobu na nowe włosy
3. Gdy kobieta traci włosy…