Czy można wyleczyć łysienie plackowate?
Posted on paź 16, 2009 under Leczenie łysienia, Łysienie plackowate | No Comment
Czy istnieje sposób na wyleczenie łysienia plackowatego? To pytanie często zadają pacjenci, którzy latami cierpią na to schorzenie, poddają się różnym metodom leczenia, a gdy – wydaje się – choroba ustąpiła, znowu po jakimś czasie powraca, nie wiadomo dlaczego.
Jakie są objawy łysienia plackowatego?
Wśród wielu chorób włosów szczególnie dotkliwe jest łysienie plackowate. Choroba pojawia się nagle, często na skutek stresu, chociaż etiogeneza jest nieznana. Na owłosionej skórze głowy zauważa się początkowo niewielkie ( wielkości dwuzłotówki ), pojedyncze bezwłose plamki. Są dobrze odgraniczone, skóra w tym miejscu – jest gładka, biała i błyszcząca. Z czasem ogniska choroby powiększają się i łączą, tworząc charakterystyczne łyse placki, stąd nazwa choroby. Coraz trudniej je ukryć pod pozostałymi włosami. Łysienie może wystąpić też na na brodzie ( u mężczyzn ), w miejscach intymnych, pod pachami. Czasami wypadają brwi i rzęsy. Zachodzą też chorobowe zmiany na paznokciach: bruzdy, pocienienie płytek a nawet ich utrata w zaawansowanym stanie choroby.
Schorzenie może doprowadzić do całkowitego wyłysienia, co jest zwłaszcza drastyczną konsekwencją zwłaszcza dla dzieci i kobiet, których ta dolegliwość dotyka równie często jak mężczyzn.
Przeczekać czy leczyć u dermatologa?
Choroba może samoistnie zanikać. Dzieje się tak u jednej trzeciej chorych po kilku miesiącach od pierwszych symptomów. Ale także u jednej trzeciej chorych dolegliwość prowadzi do całkowitej utraty włosów. Poza tym łyse „placki”są nieestetyczne, wygląda to zdecydowanie gorzej niż przy równomiernym przerzedzaniu włosów czy łysieniu typu androgenowego u mężczyzn. Stąd też chorobie towarzyszą nerwice i depresje, zwłaszcza u młodych ludzi, którzy popadają w kompleksy, odsuwają się od rówieśników, są przedmiotem złośliwych żartów i kpin.
Żeby zasłaniać chore miejsca , stosuje się często preparaty do zagęszczania włosów. Po ich użyciu włosy stają się grubsze i puszyste, dzięki czemu można ukryć chorobę, jeśli „placki” mają jeszcze niewielkie rozmiary.
Stosuje się też domowe sposoby leczenia. Do tego celu są używane są takie naturalne produkty jak jajko kurze, sok z cytryny, sok z czarnej rzepy, piwo, sok z kapusty rasem z sokiem ze szpinaku, oliwę z oliwek. Wmasowuje się je w skórę głowy. Na pewno włosy odrobinę się wzmacniają, stają się mocniejsze. Na skutek masażu poprawia się ukrwienie skóry, następuje lepsze odżywienie włosów. Choroba jednak pozostaje. Nie ma więc co zwlekać, trzeba udać się do dermatologa.
Sposoby leczenia łysienia plackowatego
Przebieg leczenia jest długotrwały. W razie stwierdzenia konkretnych odchyleń ogólnoustrojowych stosuje się leczenie przyczynowe, leki uspokajające i wzmacniające. A leczenie łysienia polega na stosowaniu miejscowo preparatów z minoxidilem. Ten lek przynosi dobre skutki w terapii łysienia typu męskiego, natomiast gorzej sobie radzi z łysieniem plackowatym.
Innym środkiem jest preparat z kortykosteroidami. Jednak po zaprzestaniu jego stosowania choroba nawraca.
Stosuje się też metodę fotodynamiczną – naświetlanie promieniami UVA oraz metodę PUVA – naświetlanie po uprzednim przyjęciu środka światłouczulającego. Światłolecznictwo przynosi rezultaty: następuje odrost włosów, początkowo słabych i odbarwionych.
Jednak najskuteczniejszą metoda jest stosowanie alergenu kontaktowego DCP. Jest to odpowiedź na hipotezę, że przyczyną choroby są zaburzenia układu immunologicznego, który siły obronne kieruje na komórki własnego organizmu, konkretnie na niszczenie mieszków włosowych. Preparatem z alergenem smaruje się niewielką powierzchnię szczytu głowy. Powstaje wtedy silna reakcja alergiczna: zaczerwienienie, pieczenie, pęcherzyki. Po 2 tygodniach od pierwszego kontaktu z alergenem, w odstępach cotygodniowych nanosi się na ogniska łysienia preparat. Układ odpornościowy walczy wtedy z prawdziwym przeciwnikiem, a mieszki włosowe odzyskują sprawność do produkcji nowych włosów.
Jednak skuteczność każdej terapii trudno ocenić, gdyż czasami występują remisje samoistne i nigdy nie wiadomo, czy ustąpienie choroby jest skutkiem leczenia czy też to naturalne reakcja organizmu. Etapy remisji i reemisji mogą się powtarzać i trwać wiele lat.
4,16 k
Podobne artykuły: