Wygraj z łysieniem!

Łysienie plackowate

Łysienie plackowate to poważna choroba. Sprawia problemu o tyle, że nie do końca wiemy co ją powoduje. Dotyka w równym stopniu dorosłych jak i dzieci i młodzież. Chorobę tę ludzkość zna od wieków. Już sam Hipokrates o niej pisał, a pomimo tego medycyna wciąż nie jest w stanie wskazać przyczyn tej choroby. Istnieje kilka teorii dotyczących podstaw choroby, jednak żadna z nich nie została do dzisiaj potwierdzona naukowo. Najwięcej naukowców skłania się ku teorii mówiącej, że łysienie plackowate powodowane jest zaburzeniami układu immunologicznego oraz uwarunkowaniami genetycznymi. Na tej podstawie, twierdzić można, że choroba ta jest dziedziczna. Uwarunkowania genetyczne wpływają niekorzystnie na układ immunologiczny chorego w efekcie czego atakuje on mieszki włosowe a co za tym idzie włosy wypadają. Uszkodzone mieszki włosowe nie tracą jednak zdolności do wytwarzania włosa, a te najczęściej odrastają. Choroba ta jednak jest o tyle uciążliwa, że ma charakter nawrotowy i nawet jeżeli włosy odrosną to najprawdopodobniej za jakiś czas znowu zaczną wypadać.
Za powiązaniami łysienia plackowatego z układem immunologicznym przemawia fakt, iż choroba ta często łączy się z chorobami układu odpornościowego (na przykład z bielactwem lub toczniem).
Leczenie łysienia plackowatego
Pomimo braku wiedzy na temat konkretnych przyczyn choroby medycyna odnosi pewne sukcesy w jej leczeniu. Na rynku istnieją ogólnodostępne preparaty całkowicie hamujące wypadanie włosów lub tylko częściowo niwelujące efekt łysienia. Najskuteczniejszymi preparatami do stosowania miejscowego są te, zawierające minoxidil (wykorzystywane także do leczenia łysienia androgenicznego). Wykorzystuje się także kortykosteroidy lub antralinę (w postaci maści, kremów lub zastrzyków). Czasami sięga się także po cyklosporynę i sulfanazynę. Istnieje także metoda kuracji zwana fotochemiterapią. Stosuje się tutaj na skórę światłouczulacze a następnie naświetla się ciało promieniami fioletowymi.
Jak przebiega łysienie plackowate?
Choroba ta charakteryzuje się owalnymi bądź okrągłymi ogniskami wypadania włosów. Zjawisko to jest bardzo nasilone. Najczęściej dotyka skóry głowy. Ogniska łysienia mogą się ze sobą łączyć a w bardziej zaawansowanej formie choroby można wyłysieć całkowicie. Ale łysienie plackowate dotyka nie tylko skóry głowy. Włosy mogą wypadać także w okolicach intymnych, pod pachami a nawet na brwiach i rzęsach. Skóra w miejscach dotkniętych chorobą także ma charakterystyczny dla tej przypadłości wygląd. Jest biała, lśniąca i sprawia wrażenie połyskliwej. Czasami pojawiają się także zmiany na powierzchni paznokcia w postaci punktowych wypukłości i/lub wklęsłości. Ta zmiana ma kluczowe znaczenie przy diagnozowaniu tej odmiany łysienia.
Czy mając “złe” geny jesteśmy skazani na łysienie plackowate?
Geny warunkują w naszym organizmie właściwie wszystko. Kolor oczu, włosów, jak szybko będą one rosnąc a nawet zdolności do znoszenia stresu zależą właśnie od genów. Oczywiście pewne zachowania i funkcje naszego organizmu możemy kontrolować i nauczyć się z nimi walczyć, ale uwarunkowania genetyczne dotyczące łysienia plackowatego sprawiają, że jeżeli pojawią się pewne sprzyjające chorobie okoliczności to na 99% na nią zachorujemy.
Jakie czynniki sprzyjają powstawaniu choroby?
Przede wszystkim stres (lub traumatyczne przeżycie) może być bezpośrednią przyczyną rozwoju choroby. Łysienie plackowate może także współistnieć z innymi chorobami układu immunologicznego. Różnego rodzaju alergie także mogą doprowadzić do nasilenia choroby. Należy jednak pamiętać, że podobnymi czynnikami choroba może być leczona, i tak często podczas leczenia wywoływana jest reakcja alergiczna w miejscach dotkniętych chorobą która stymuluje odrastanie włosów.
Łysienie plackowate jest trudne do wyleczenia bo nie znamy dokładnych przyczyn jego powstawania, a zarazem łatwe a czasem nawet niepotrzebne są kuracje bo w tym typie łysienia nie zostają zniszczone mieszki włosowe i czasami włosy mogą odrosnąć samoistnie.
4,4k

Brak podobnych artykułów.