Przebieg łysienia androgenowego u mężczyzn
Posted on lip 05, 2010 under Leczenie łysienia, Przebieg łysienia, Łysienie męskie | No Comment
Wypadanie włosów to proces naturalny, ale tylko wtedy, gdy tracimy dziennie około stu włosów. W innym wypadku mamy już do czynienia z jako takim łysieniem. Prawdą jest, że łysienie to „objaw” charakterystyczny dla mężczyzn, a szczególnie łysienie androgenowe.
Na czym polega łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe określane jest również łysieniem typu męskiego (ciekawostką jest, że dotyka ono również kobiety). Przyczyną tego typu wypadania włosów są przede wszystkim androgeny, czyli męskie hormony płciowe. Hormony te, poprzez swoją nadmierną aktywność oddziałują na mieszki włosowe. Gdy do głosu dojdzie enzym 5-alfa reduktaza, wówczas łysienie gotowe. Enzym ten powoduje bowiem przekształcanie męskiego testosteronu w szkodliwy dla mieszków włosowych dihydrotestostreron. Ta odmiana hormonu sprawia, że cebulki włosa zostają osłabione. Jeżeli dodatkowo panowie odziedziczyli w genach wysoką wrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron, wówczas hormon ten staje się przyczyną miniaturyzacji mieszków włosowych, co w konsekwencji prowadzi do ich zaniku. A jak wiadomo – brak mieszków włosowych jest jednoznaczne z trwałą utratą włosów.
Jak przebiega łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe u mężczyzn przebiega w niezwykle charakterystyczny sposób. Dzięki temu można odróżnić inne rodzaje łysienia od łysienia androgennego.
Łysienie typu męskiego ma bardzo długi przebieg. Za początek najczęściej uważa się nieznaczne ubytki włosów w okolicach przedniej części głowy. Mamy wówczas do czynienia z zakolami. Wraz z upływem czasu przerzedzenie włosów staje się widoczne coraz bardziej. Skutkuje to powstaniem tak zwanego „wysokiego czoła”, którą uważa się za kolejną typową oznakę łysienia tego typu. Gdy pojawi się taki objaw, to znak, iż to już ostatni „dzwonek” na rozpoczęcie kuracji przeciwdziałającej łysieniu. Jeżeli oznaki takie zostaną zbagatelizowane, wówczas może nastąpić nieodwracalny proces łysienia. Wówczas łysienie wkracza w zaawansowaną fazę. Objawia się ona całkowitą miniaturyzacją mieszków włosowych. W rezultacie włosów zaczyna ubywać również w części potylicznej oraz na skroniach.
Czym jest skala Norwooda-Hamiltona?
W przypadku łysienia androgenowego bardzo często można spotkać się z pojęciem skali Norwooda-Hamiltona. Jest to stworzony schemat łysienia androgenowego, przebiegającego u mężczyzn.
Skala ta została stworzona w 1975 roku przez dermatologa Norwooda, który podczas swoich prac opierał się na pracy Hamiltona. W ten sposób powstał „wzór” łysienia przebiegającego u mężczyzn, a spowodowanego działalnością androgenów. Łysienie androgenowe typu męskiego zostało podzielone na dwie grupy. Wyróżnić można typ regularny oraz typ A.
Łysienie typu regularnego to łysienie, którego cechą charakterystyczną jest łysienie, które początek bierze na dwóch różnych obszarach (na przykład na skroniach oraz na czole). Następnie następuje „zlanie się” tych obszarów. Z kolei typ A charakteryzuje się łysieniem „od tyłu do przodu”.
Na ogół przyjmuje się, że mężczyzna, który zaczyna łysieć, należąc do klasy łysienia III (głębsza recesja owłosienia w rogach, dalsza frontowa recesja), wówczas przechodzi stopniowo do kolejnych klas: IV (powiększanie się ciemienia, dalsza utrata włosów z przodu), V (pas oddzielający dwa obszary staje się węższy i rzadszy) i tak dalej. Rzadko kiedy zdarza się, by mężczyzna zaczynając w klasie II (łagodna recesja wzdłuż przedniej linii włosów) przechodził następnie do klasy VI (przedni oraz wierzchołkowy obszar łysienia łączy się, tworząc jeden obszar o znacznych rozmiarach) lub VII (linia włosów pozostaje tylko nisko z tyłu, natomiast włosy w stałym obszarze mogą być rzadkie). Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, wówczas taki objaw określa się mianem „rozproszonego typu łysienia”.
Skala Norwooda-Hamiltona znacznie ułatwia odnalezienie własnego wzoru łysienia. Taka skala jest niezwykle pomocna, jeśli chodzi o znalezienie przebiegu łysienia, które ewentualnie mężczyźni mogą dziedziczyć. Wówczas wystarczy porównać istniejące typy i klasy łysienia, by móc stwierdzić w jaki sposób i my łysieć będziemy. Okazuje się bowiem, że dziedziczność ma ogromny wpływ na wzmożoną utratę włosów typu androgenowego.
Jeżeli wcześnie zdiagnozujemy fazę łysienia, wówczas istnieje szansa, że zapobiegniemy dalszemu rozwojowi schorzenia. Wystarczy, że zastosujemy odpowiednie specyfiki, zawierające w swoim składzie między innymi: minoxidil czy finasteryd.
Warto na koniec dodać, że łysienie androgenowe, choć występuje również u kobiet, przebiega zupełnie inaczej. „Męska” skala Norwooda-Hamiltona raczej pań nie obejmie.
4,6 k
Podobne artykuły: